"Ne yazık! Victor, sahtelik hakikate bu derece benzeyebilirken, kim mutluluğundan emin olabilir ki?"
Bir deney sonucu donanımlı bir bilim adamı tarafından insani bir varlığın yaratılması ve bu varlığın yaratıcısı tarafından terk edilmesiyle başlıyor roman. Kendini koca evrende yapayalnız bulan bu çirkin (kitaptaki ifadelerle: sefil yaratık)'ın varoluşsal sancılarını ve insanlar tarafından dışlanışının zamanla onu iyiden kötüye hatta katile dönüştürerek yaratıcısından intikam almaya çalışan bir iblisin doğuşuna tanık oluyoruz. Özellikle yaratıcısı ile yüzleştiği bölümler ise kitabı bırakılmayacak hale getiriyor.
Kitabın yapısına fazla değinmek isterdim istemesine ama olay örgüsü, kahraman analizi, akıcılık, ruhsal çözümlemeler bakımından tamamıyla dolu bir kitap olması, bunun yanında dünya klasikleri dizisine hafiften bilim kurguyu andıran edasıyla girmesi ve de yazıldığı dönemde pek rastlanmayan şekilde bir kadın tarafından yazılması ise her anlamıyla merak uyandırdı bende. Kelimelerin seçilişi, muazzam, vurucu, kendimden bir şeyler bulduğum cümlelere rastlamak ise akan bir hikayenin içinde farkında olmadan beni bu diyarlardan aldı, İsviçre'nin Alplerine kadar götürdü.
Daha önce Genç Werther 'in Acıları' nda #goethe 'nin yaptığı doğa betimlemelerine bu sefer de #maryshelley' de rastlamak ikisi arasında az da olsa kıyas yapabilmek çok da keyif verici oldu.
Kitabı elden düşüremeyecek hale getiren durumlar ise yukarıda belirttiğim gibi kusursuz bir şekilde ruhsal çözümlemelerle insan ruhuna ince bir dokunuş yapması oldu ki, her karakteri teker teker ele aldığı gibi her birinde kendi benliğimden bir şey bulma şansı tanıdı eser.
En vurucu taraflarından bir diğeri ise yalnızlık hissini adeta sanki somut bir şeymiş gibi betimlemesi ve bu duyguyu tüm yönleriyle anlatması oldu ki bu da beni kitaba daha çok bağlayan bir başka özelliği oldu.
"Heyhat! Hayat inatçıdır ve en çok nefret edildiği anda sımsıkı tutunur size."
Varoluşu, insanı sevginin, sevdiklerinin yaşattığını, yalnızlığın ise süründürüp öldürdüğünü anlattı roman. Anlatış biçimine tek laf bile edemiyorum. Şahaneydi. Teşekkürler Mary Shelley.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.