Oblomov... Bugüne kadar okuduğum kitaplar arasında, enler listesine kendini çok kolay bir şekilde yerleştirdi . Ne gariptir ki rus edebiyatının enlerinden olan böyle bir eser 1 ay gibi kısa bir süre içinde yazılmış. Elbette Gonçarov'un bu kitabı yıllarca zihninde taşıdığınıda unutmamak gerek. Ben biraz önyargı ile başladım sanırım bu yüzden biraz sıkıldım, lakin ilk 200 sayfadan sonra oblomovun hayatına aşk girer ve hikaye hepimize ders verir nitelikte ilerlemeye devam eder. Aşk, dostluk, ahlâk ve daha birçok konuda bakış açımı değiştirip vay be dedirttiği o kadar çok yer olduki benim için çok sevdim çok. Peki nedir veya kimdir oblomov-oblomovluk ? Salt düzene bir baş kaldırımı yada gerçekten hayattan hiçbir beklentisi olmadan ömrünü hizmetkârlar eşliğinde yaşayıp sürdüren bir karaktermi sadece. Elbette değil. Eserde ailenin önemini yüzümüze birkez daha çarpıyor Gonçarov. Ailesinin rahatlık ve tembellik anlayışını net bir şekilde karakterimize uyarlıyor. Aile içinde acil olmayan her durum erteleniyor. Her işini farklı bir uşak görüyor ve sürekli kucaktan kucağa hiçbirşey yapmadan büyüyor. Haliyle Oblomov ailesinden ne görüp , ögreniyorsa bu şekildede hayatını devam ettiriyor. Yattığı yatakta veya baş ucunda bulunan mendile uzanmak için bile bir hizmetkâra ihtiyaç duyacak kadar tembel bir karakter oluyor. Ama hepimiz bazen biraz oblomov oluyoruz orası net bence. Kitap için söylenecek çok şey var elbette hele zahar gibi bir hizmetkâr bile kitapta o kadar güzel işlenmiş ki anlatamam. Oblomov ve zahar arasındaki konuşmalar bile efsane bir tat bırakıyor zihnimizde, okuyunca kesinlikle fark edeceksiniz... Acilen okumaya başlamalısınız fazlasıyla hakediyor.
·
12 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.