Şöyle söyleyim ‘beni yine çok sorgulatan Bir kitap okudum’ ...
Kendi doğrularıyla yaşayıp, başkalarının sözlerini kendi hayatına mâl edemeyen , tecrübe edilmiş doğrularla yaşamını yönlendirmeyen biri olarak bazı yerleri okurken kendime çok bir şey katamamış olabilirim. Bazen inançlarımın boyutunun farklı olduğunu düşünüyorum. Neden sınanıyoruz, neden bir deneme yanılma içindeyiz neden bir şeyleri kanıtlamak zorundayız diye düşünmüyor değilim . Bu kitabın bazı teselli bölümleri beni yine çıkmazlara sürüklerken , bazı okuduğum satırlar ise tam benim düşüncelerimle birebir aynı oldu.
Mesela okuyanlar anlar , 134. Sayfada Frederic Amiel ‘ın “İyi insanlar, bir musibet geçirdikten sonra daha da iyi olurlar.” Sözü için mi ?? Ya da daha iyi olmak için daha güzel şeyler olsa olmaz mı gibi düşünceler ...
Kitabı açtığımda inanın bu kadar çabuk okutacağını tahmin etmemiştim. Sıkar beni diye düşündüğüm kitap merak uyandırıcı oldu, bir sonraki tesellide kimler ne zaman ne düşünmüş diye diye sayfalar elimde aktı gitti.
99 tesellinin hepsi olmasa da sizlerinde içerisinde bir şeyler bulacağınızdan eminim.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.