Şair ressama sormus; bana mutlulugun resmini cizebilirmisin diye. nasil cevap aldi sair bilmiyorum, ama eger sair kitap'da ki ressama bu soruyu yöneltseydi, sadik'in sinirli sekilde elinde bulundurdugu ve bu resmi sen mi yaptin diye cikistigi o resim olurdu herhalde bu sorunun cevabi. o resim cemile ve danyarin resmiydi. o resim ressama öyle huzur veriyordu ki, kendisi hakkinda söyle diyordu;
"bugün de arasira basarizliga ugradigim, kendime olan güvenimi sarsacak kadar zorlu dakikalar yasadigim olur. iste böyle zamanlarda, cok sevdigim bu tablonun, danyar ve cemile'nin karsisina gecerim. uzun uzun bakar ve her bakisimda konusurum onlarla."
belki bir kac avil ötede belki ayni zaman diliminde yasamis olan toprak ana'da ki aliman da senin gibi yeniden sevdalansaydi dedim kendimce cemile... ama aliman kassimi cok ama cok seviyordu, sen sadikin sevgisini hissetmedin, sevgiyi danyar'da buldun.
bozkirin sonsuzlugu kadar tükenmez olsun sizin askiniz.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.