İnsanın kendisinin en karanlık yanlarına şahitlik etmesi,içindeki" şeytan"ı onca yıldır zapt etmeye çalışmasına rağmen birkaç saat içinde şeytanın ansızın baş göstermesi...Bütün bunlar diğer insanlara inanmamızı nasıl mümkün kılabilir?
Özünde ne isen gözlerin de öyle görmez mi?
Yozlaşmış toplumda, yozlaşmak istemeyen, güçsüz, kapana kısılmış, 'çaresiz' insanın romanıdır 'içimizdeki şeytan.. hayatı boyunca eksikliğini dahi duymadığı bayağı arzuların oyuncağı olmaya başlayan; "ilkbahar gibi bir mevsimi olan bu dünya, ne olursa olsun yaşamaya değer" diyen insanların içindeki şeytanın romanıdır. "başka bir hayat mümkün" diyen insanların içindeki saf ve temiz duyguları acziyet ve enayilik olarak nitelendirenlerin; tek derdi makam, mevki, para, daha çok para kazanmak olanların; tüm hatalarımız, pişmanlıklarımız, suçlarımız, aldığımız kararlar ve yaptığımız seçimler neticesinde bugünkü haline getirdiğimiz hayatlarımızın, sorumluluğunu almaktan korktuğu için mazeret ve mağduriyet üreten acizliğimizin, iradesizliğimizin romanıdır.