Ölmeden Önce Okunacak 1001 Kitap listesinde de yer alan Yengeç Dönencesi ve Oğlak Dönencesi uzun süredir rafımda bekliyor ama ben Henry Miller uykusuzluk ile Miller’a da tersten başlamış oldum. Pişman mıyım? Hayır! Bazı kitapların özellikle bazı zamanlarda karşıma çıktığına inanıyorum ve bence bu kitap da öyle yaptı. Durumlarımız birbirinden farklı olsa da bazı yerleri ve çoğu hissi tamamen aynıydı. Çoğu insan büyük, kalın kitaplardan korkar ama ben genellikle yüz sayfanın altında olanlardan korkarım. Henry Miller uykusuzluk ile bunun nedenini tekrar hatırlattı bana: biz pazar günü saf saf ‘okuyuvereyim’ dedim, her sayfada en az üç tokat yemiş olsam 53 sayfada 159 tokat yemiş oldum ve neredeyse her sayfanın en az yarısının altını çizdim. Bir yandan yalnız olmadığımı hissettirdi, bir yandan da daha bir depresyona sürükledi sanki beni…
“Belki de âşık olduğumu sanıyorum yalnızca. Belki de yalnızca açtım, yalnızlık çekiyordum; herhangi birinin oyuncak bir tabancayla vurabileceği bir hedeftim.”
Bunun gibi, “evet, işte buydu o his’” dediğim yerler işte altını çizdiklerim de. Konu aşk olunca işler o kadar değişebiliyor ki. Bin bir çeşidi var, hiçbiri birbirine benzemiyor, okurken ya da izlerken size aynı şeyleri hissettiremiyor ama bazen de işte farklı zamanlarda, farklı yerlerde, hayatımızın farklı dönemlerinde, farklı insanlar olarak aynı şeyi yaşamışız gibi geliyor. Ve bu da sanırım kitap okumayı sevmemin en büyük nedenlerinden biri. Henry Miller uykusuzluk ile bunu da yeniden hatırlatmış oldu bana.
zimlicious.com/henry-miller-uy...
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.