İçimizde eskiye bir özlem buram buram toprak kokusu tarhana yapan neneler cami avlusunda neşeli koşuşan bebeler Nasıl bu duruma geldik. Ne zaman silkelenip buradayız toprak kokusu hala içimizde betonlaşmadık hala duygularımız var diyebileceğiz. Omurgasız kaldık, çöktük. Küllerimizden tekrar dirilmenin vakti gelmedi mi?
İnsan emaneti üstlenmiş kişidir. Ne zaman verdiğimiz emaneti hatırlayacağız.
Gül yetiştiren adama kulak verin "ALLAH sizden öncekileri niçin helak etti biliyor musunuz, çünkü onlar kafirlere benzemeye başlamışlardı." üzerinde durulacak tefekkür edilecek saatlerce belki tekrar tekrar okunacak mühim bir mesele Kime benziyoruz? Niçin benziyoruz? benzemek zorunda mıyız? Kurtulacak mıyız artık bu kalbimize saplan hançerden, oluk oluk kanıyoruz, kanadığımızın farkına varabilecek miyiz yoksa fark etmeden hiçbişey olmamış gibi devam edebilcek miyiz yığınlar halinde sürükleniyoruz. Akledemiyecek miyiz!
İki ayrı hikaye iki ayrı dünya
Biri gül yetiştiren adamın hakikati
diğeri Sitare ve arkadaşlarının sahte dünyası
İnsan melekut aleminden irtibatını kopartırsa meleksi özelliklerini kaybeder Sitare ve arkadaşları gibi
İnsan melekut alemiyle iç içe olursa meleksi özellikler kazanır gül yetiştiren adam gibi
Biz hangi taraftayız
Gül yetiştiren adamın tarafında mıyız
yoksa Sitare ve arkadaşlarının mı
Bunun kararını sizlere bırakıyorum ... keyifli okumalar
··
21 Gösterim
1 Yorum
"Taş devri gibi, tunç devri gibi insanların bir de gül devri geçirdiklerini düşünüyorum."
Rasim Özdenören'in tek romanı. Keyifle okumuştum. 👌
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.