Jodi Picoult okumaya “Kız Kardeşim İçin” kitabı ile başlamıştım. Daha önce filmi vasıtasıyla farkına vardığım bir kitap ve yazardı. Sonrasında ise kendisine olan hayranlığım aldı başını gitti. Günümüz yazarları arasında belki de en sevdiğim, hatta kesinlikle en sevdiğim yazar olduğunu söyleyebilirim. Anlatımda ne sadeliği ne de gösterişi seven biriyim. Klasikleri okumayı seviyorum ancak her zaman klasik tadında, aynı zamanda günümüzle iç içe bir yazar arayışında olmuşumdur. İşte, Jodi Picoult benim için tam olarak öyle. Anlatımı hem sade hem değil; hem sıradan hem dokunaklı. Bunu nasıl beceriyor bilmiyorum ama yarattığı dram evreninde kalbimi eziyor sanki. Öyle çok duygulu, zengin ve sanatsal vuruşlardan ziyade, yaşamın ve bizim içimizdeki gerçekleri öyle becerikli bir şekilde çekip dışarı çıkartıyor ki kendimizden bir parça bulmamak ve bunun üzerinde düşünmemek imkânsız. Kız Kardeşim İçin, ablası Kate’in kanserle mücadelesine yardımcı olabilmesi amacıyla dünyaya getirilmiş bir çocuk olan Anna’nın içinde bulunduğu durumu çeşitli etik yönleriyle ele alıyor. Konunun farklı olduğu su götürmez bir gerçek; yanı sıra bunun üstesinden gelmeyi kusursuz biçimde başarabilmiş yazarımızı tebrik etmek gerek. Her şey önce düğümleniyor. Kendinizi durumun vahimliğine kaptırıyorsunuz, karakterleri anlıyorsunuz ve bolca üzülüyorsunuz. Sonra düğüm bir çorap söküğü gibi çözümleniyor; tam bu noktada ise ben, her yönüyle tam ve bütün olan kurgu karşısında alkış tutmaya başlıyorum, tabi gözyaşları içinde. Diyeceğim o ki, ağlatan aşk romanlarından sıkıldıysanız bir de hayatın ta kendisini anlatan Jodi Picoult’a uğrayın.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.