Babalar ve Oğullar
Dönemin Rusya’sına dair yazılmış önemli bir eser.
Kitap, genç bir nihilistin (Bazarov) yaşamından bir parça okuduğumuz Turgenyev eseri.
Okurken farklı insanların bakış açılarından Rus dünyasına adım atıyoruz.
Kitaba dair sevdiğim noktalardan birisi de dilinin akıcı oluşuydu.
Eserin sonuna kadar içimdeki merak duygusuna hakim olamadım, daha doğrusu hakim olma çabasına da girmedim çünkü böylesi bu kitabı okurken beni mutlu ediyordu.
Mutluluk, benimde aniden dilimden kaçırdığım bir söz oldu. Belki bende bilmiyorumdur mutluluğun ne olduğu. Ya da yanılsamadan ibarettir yaşadığım duygular.
Sonuçta insan duygulardan daha derine inemez öyle değil mi?
Son birkaç gündür düşündüğüm bir konu vardı: insanın iyi veya kötü oluşu, toplumun iyiliği ve kötülüğü. Kitapta bu konu üzerine satırlar okumak ise bana iyi geldi.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.