Normal ile anormalliğin arasındaki farkı belirleyen çizgi nerede başlayıp nerede bitiyor?
Yaşamı daha derin algılayan, sorgulama yetileri daha daha geniş ve kapsamlı olan insanların ; kendisi gibi düşünmeyen ya da daha yüzeysel yaşayan insanlar tarafından “normal kabul edilmemesinin” sebebi ; -sıradan düşünenler- sayısının daha fazla olmasının talihsiz ve toplumsal bir sonucu mudur? Bir şeyin doğru veya yanlış oluşuna çoğunlukta kalan görüşler mi karar vermektedir? diye için için düşündürttü çiğnemeden yutulan bu kısacık ama derincik kitap.
.
.
Kitap, gerçek esaretin ne olduğunu sorgulatıyor bir yandan. Kendi zihninin içinde yaşamak mı yoksa fikirlerini özgür bırakarak deliler koğuşundan sayılıp orada tutsak kalmak mıdır gerçek esaret?
Zihnindeki düşüncelerin etkisiyle kendini yalnızlığa mahkum eden insanın, kapalı kapılar ardına mahkum edilmiş bir insana neler hissettirebileceğini yaşamadan bilmenin de imkansızlığını gözler önüne seriyor Çehov’cuğum.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.