Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana , söyle , bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, gören körler mi , gördüğü halde görmeyen körler ...Evet hayat tam da buydu belki de gördüğünü göremeyecek kadar görmeye aldanmışız belki de .Kitabın en başından beri okurken gözlerimi kapatmadan hayal ettim tüm gözlerimin gördüklerini kitabın içinde kelimelere sığınmış bi şekilde..Ancak bu kadar anlatilabilirdi ;korku,tiksinme,utanç,hayal kırıklığı,fizyolojik ihtiyaçların insanları ne hale getirdiği, umut,bakış açısı. ve gözleri görmeyen siyahlık yerine beyaza bürünen hayatları bize gösteren bir çift göz. "Bizim elimizden gelebilecek tek mucize yaşamaya devam etmektir dedi ,doktorun karısı,hayatın kırılganlığını her gün korumaktır,sanki hayatin kendisi körmüş gibi , ne yöne gideceğini bilemeyen hayatmış gibi..."Ne tuhaf günlerden geçiyoruz , her şeyin düzeni tersine döndü."dedi. Saramago
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.