Öyle güzel bir dili var ki kitabın Zeze’nin bütün acısı kalbimde hissettim.
Hayat çok küçücükken omzuna büyük yükler yüklemiş,gerçek sevgi ve şefkati hissetmemiş bu yüzden sürekli insanlara kötü şeyler yapmaktan kendini alıkoyamayan bir çocuğun kalbine şefkat tohumu ekildiğinde aslında onun içindeki güzelliklerin de yeşerdiğini anlatıyor.
SPOİLER İÇERİR !!
Zeze fakir bir ailenin çocuğu idi.Ailesi ve komşuları içinde pek sevilmezdi.En yakın sırdaşı ise Minguinho adındaki şeker portakalı fidanıydı. Manuel Valadres(portuga)ile yolları kesişince hayatı bambaşka olmuştu.Hayatın şefkatli yanını öğrendi.En yakın arkadaşı olmuştu.Ta ki ölene kadar.O öldükten sonra hayatı altüst oluyor.Ailesinin durumu düzeliyor.Onlar için hayat yoluna girmeye başlıyor.Ama Zeze’nin içinde ki boşluğu artık hiç bir zenginlik dolduramıyor.
O küçük çocuğun yaşadığı acı,umut ve çaresizliği gerçekten hissettim.Sonunda ki “Hakikaten sevgili Portuga,bana her şeyi çok erken anlattılar.” cümlesi küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kaldığının apaçık beyanı.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.