Zaman üzerine yazılmış çok etkileyici bir kitap. Aslında kitap, zamandan tasarruf etmeye çalıştıkça başka şeylerden tasarruf ettiğimizi ve yaşamlarımızın zavallı, tekdüze ve soğuk bir hal aldığını, zamanın gerçek sahiplerinden alınınca öldüğünü ve bu zamanın ancak kişide kaldıkça canlı kalıp yaşadığını anlatıyor. Momo tüm çalınan zamanların gerçek sahiplerine dönmesini sağladıktan sonra kentte bir anda uzun zamandır olmayan şeyler olmaya başlıyor. Yol üzerinde oynayan çocuklara arabalar durup gülümsüyor, sokakta birbirlerini gören tanıdıklar ayaküstü sohbet ediyor, kimse çalışanları kısa sürede çok iş yapsın diye sıkıştırmadığı için çalışanlar işlerini severek yapmaya başlıyor...
Hayatımızda zaman kaybı olarak gördüğümüz bazı şeyler aslında bizi biz yapan şeyler. Gerçekten zamanımız bizde kaldığı sürece canlı kalarak yaşıyor. Arttırdığımız her zaman bizden çalınmış oluyor. Kitapta da söylediği gibi; Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.