Puan vermedi·124 syf.··
Beğendi
·2020 44. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 03 Aralık 2020 23:55
Öncelikle şu yorumladığım satırları okuduğunuz için çok teşekkür ederim.
Yaşar Kemal'in tüm eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de sürükleyiciliği ön planda tutmuş. Haliyle, başladınız mı o kitabı bırakamıyorsunuz . Bu kitapta ilk değinmek istediğim yer ; kitabın bir aşkın üzerine oluşundan ötürü , "seven insana bir saç teli yeter " sözünün burada yaşanmış olması . Bu kitapta başlıca 'aşkın fedakârlık olduğu ' vurgulanmıştır . Gülbahar 'ın ; Ahmed'e, Memo'nun Gülbahar'a olan âşkı bir hayli kitaba renk katmış . Memo'nun , Gülbahar'ın mutluluğu için yaptığı onlarca fedakârlıklar ..
Kalbimi çok derinden etkileyen bir kısım ise ; Gülbahar, Ahmed 'i zindanda görmek için defalarca Memo'dan rica eder . Memo , Gülbahar 'a aşık olduğu için onu reddetmek istemez. Günlerden bir gün Gülbahar tekrar Ahmed'i görmek ister ve Memo'ya : yeter ki onu göreyim ne istersen veririm der . Memo bu lafının üzerine ondan bir kaç tane saç telini ister. Gülbahar kesip ona verir. Gülbahar ile Ahmed bir gece boyunca beraber kalırlar. Memo saatlerce onları izleyedurur. Sonrasında bir uçurum kenarına gidip intihar eder. Memo'yu bulduklarında, sol elini yummuş yüreğine koymuştur. Ve intihar etmeden önce Paşa'ya kullandığı son söz " yeryüzünde alacağımı aldım, dünyaya doydum gidiyorum" olmuştur.
Her aşk fedakârlık istermiş, her yürek sevgiye açmış. Ve her aşkta yarım kalan hikayenin , fedakâr bir kahramanı varmış.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.