Nedir bu insanoğlunun kendisi gibi olmayana merakı?, başkasının felaketinden kendisine mutluluk çıkarma arzusu?...Dünyadaki tüm insanlar böyle değil elbet...ama öyle azımsanmayacak bir kesim var ki durup seyreyleyen, susup görmezden gelen ve sen ağlarken senin gözyaşından beslenen...işte bu güruh bizi kör kuyularda ışıksız bırakan....
Masalsı bir anlatım ironik bir yaklaşım...bir solukta bitiverdi yine...tavsiye edilir....
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.