Küçük ama Büyük Yürekli Olanlara...
İlk olarak instagram sayfamızda paylaştığım gönderiyi sizlere de sunuyorum. Daha fazlası için instagram @sinifcibirokur sayfasına davetlisiniiizzz.
instagram.com/sinifcibirokur
"Görüyorsun, Küçük Ağaç, öğrenmenin yapmaktan başka yolu yok. Yaşam içinde öğrenmek zorundasın."
Her insan yaşadığı tecrübelere dayalı olarak bazı olay ve durumları çok farklı açıdan yorumlayabilirler. Örneğin okuyucu, #şekerportakalı kitabında yaşananları kendi hayatınla özdeştirip yazarla birlikte hem ağlayıp hem gülerek çok yoğun duygular hissedebilir. Ama bu tarz tecrübeler edinmemiş, çok mutlu bir çocukluk geçirmiş kişiye aynı duygular bu kadar yoğun gelemeyebilir. Hemen hemen ne diyeceğimi tahmin etmişsinizdir. Her yerde çok popüler olan ve eğitimcilerin mutlaka okuması gerektiği bir kitaptan alamadığım hazzı aktarmak istiyorum sizlere. #küçükağaçıneğitimi
Küçük Ağaç diye adlandırılan minik kahramanımız Büyükanne ve Büyükbabasıyla bir hayat sürüyor. Yer yer benim de özendiğim ufaktan köy hayatına benzeyen; kendin yetiştir kendin ye, kendi ilacını kendin yap, kendi kıyafetlerini kendin dik tarzında sakin, sessiz, huzurlu, insandan uzak dağ ortamında yaşıyor bu Çeroki/Kızılderili ailesi. Bu iki ebeveyn kendi yöntemleriyle büyütüyor, eğitim veriyor küçük ağacımıza. Sevgi, dostluk, barış, dürüstlük aşılıyorlar torunlarına. Doğa sevgisini Kızılderili kültürüyle aktarıyorlar. Hatta bir sahnede; “Yalnızca gereksinim duyduklarını al. Geyik alıyorsan, en iyisini alma. En küçük ve en yavaş olanını seç, o zaman geyik daha güçlü olur ve her zaman sana et verir.” şeklinde, sürdürülebilir doğa için tarifler veriyor küçük ağacımıza.
Kitabı almadan önce bir sürü olumlu yorum okumuştum ki çok büyük heyecanlarla açmıştım kitabın kapağını. Ama şu an o heyecanımın olmadığını üzülerek söylemek istiyorum. Eğer kitabı okuyanlar varsa beni çok daha iyi anlayacaktır, çeviri kitap olmasından dolayı mı bilemiyorum ama sürekli cümle geçişlerinde “büyükbaba dedi ki, büyükanne dedi ki” kelimeleri tekrar ettiğinden konuyu anlama aşamasında bozukluk oluşturuyor. Bu da akıcılığı bozmakta ve okuyucuyu kitaptan uzaklaştırmaktadır.
Bu düşüncelerime rağmen kitaba büyük gayretle devam edip bitirmeyi başardım. Bazı sahnelerde sırf “Şeker Portakalı, Küçük Prens” kitaplarındaki çocuksu duygunun yoğunluğu için bile okunabilecek bir kitap.
Sevgiyle, kitapla kalın.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.