“Doğanın sonradan aklına düşen bir fikir, insanlığın kaderinde ikincil oyuncular değil kadınlar.”
Sakin gidişatına, sadece biri doğrusal ilerleyen üç farklı zaman akışına rağmen tırnaklarımı yiyerek okuduğum muhteşem kitap. Önsözde yazar, kadına (ve de öyküye) hangi açıdan baktığınıza göre değişir, diye belirtmiş olsa da bilindik (ya da moda) tabirle “feminist distopya”. Ya günün birinde gerçek olursa, dediğimiz türden. Gerçekleşebilecek gibi ve aslında bazı yönlerden gerçekleşsin diye uğraşılanlardan. Hatta ‘Real Life’ örneklerini gördüklerimizden.
Tüyler diken diken.
Bayraklı’daki tarlalara kat kat üstüne dikilen gökdelenler gibi, hiyerarşi hiyerarşi üstüne betondan bir askeri teokrasinin kurduğu düzen içinde yaşamaya çalışan kadınlar, erkekler ama ille de kadınlar.
Meta mı? Bilmem. Alınıp satılmıyorlar ki. Yılbaşı hediyesi verir gibi kırmızı paketlere sarılıp üst düzey askeri görevlilere sunuluyorlar. Biri olmazsa diğerine. Ben yapamadım, bir de sen dene. Neyi? Bebek yapmayı. Üç hakkı var kızcağızın, olmazsa kolonilere, toksik atık temizlemeye. Geçmişte ve bazı yerlerde adet olduğu üzere erkek sorgulanmıyor bile. Melekesini sorgulamak suç. Hani erkek çocuk doğuramazsa suçlu kadındır ya, oysa bilmezler ki çeşitliliği sağlayan erkek. Dön de aynaya bak, durumu.
Ah, bu kitapla ilgili o kadar çok şey söyleyebilirim ki… Sörvırlar yetmez.
ABD’den bozma Gilead Cumhuriyetinde kadının adı yok. Damızlık Kızlar’ın gerçekten yok. İsimsizler. Cisimsizler; işsiz, güçsüz, sözsüz: Biz iki bacaklı rahimleriz, hepsi bu. Öyle diyor Fred’inki.
Püritenizme dönüş.
Amaçlar için dönüştürülmüş püritenizm. Tiranlığın ve zulmün ve baskının ve yargısız infazın püritenizmi.
Ve direniş. Çünkü dünyayı döndüren fizik kuralları: Etki-tepki. Canım Newton!
Spoiler’a boğmak istiyorum buraları, kaçıp kurtarın kendinizi. Ya da kitabı okuyun. Elini uzatsan tutarsın çünkü o derece gerçek. Belki de bu kadar etkili olmasının sebebi budur: Gerçekleşme ihtimalinden ziyade gerçek olması; bizim dünyamızın, yaşamlarımızın bir parçası olması.
Okuyun.
Not: Hayır, diziyi izlemedim. Ama bakışıyoruz kendisiyle monitörden. Ahitlerden sonra. Sabır bir erdemdir, Özge.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.