Şermin Yaşar’ın öykülerini okurken farklı farklı kültürlere sahip bir mahellede yaşıyor, oradakilerin hayat hikayelerini dinliyormuşum gibi hissediyorum.. Elimde çayım yüzümde bazen tatlı bazen buruk bi’ tebessümle mega kuponu yanan Nevin teyzeyi, göğsünde eski eşinin fotoğrafını sakladığı için kat kat giyinen haccanneyi, Müfitten şikayetçi Nefisenin hikayesini dinliyorum.
Yirmi dokuz hikayede yirmi dokuz farklı duygu eşlik ediyor; pişmanlık, hüzün, mutluluk, umutsuzluk..
En çokta Tarihi hoşçakal lokantasının hikayesi sızlatıyor yüreğimi.. Hikayenin sonundaki şu cümleye takılıyor dilim: ‘Kaybetmek bizim işimiz..’
Okuyun efendim..
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.