Aslında kitap bir noktayı suratımıza çok sert bir şekilde vuruyor, tabi ki yüzünü dönüp bakmak istersen. Yaptığı her şeyde içindeki şeytanı suçlayan karakterimiz aslında bizlere ne kadar da çok benziyor, bir şeyi beceremeyince biz de suçu üzerimize almayıp tamamen başka şeylerin üzerine atmayı nasıl da görev edinmişiz kendimize, oysaki hatayı kendinde görebilirsek daha berrak bir bakış açısına sahip olma fırsatı yakalayabiliriz.