“Tanrım! Neden hayat bazıları için bu kadar zor?”
Fikrimcə bu kitabı oxumaq üçün çox gecikmişəm. Kitabın əvvəlləri biraz sıxıcı gələ bilər amma davam etsəniz necə möhtəşəm olduğunu görəcəksiniz. Kitab dayanmadan nadinclik edib böyüklər tərəfindən daima döyülən Zezenin həyatından bəhs edir. Zeze demək olar ki, hər şeyi özü tək başına öyrənir, hətta oxumağı da. Bu kitabı oxuyanda yaşına görə təxəyyülü çox geniş uşağın gözündən dünyaya baxmış olacaqsınız. Atasının işləri pisləşdiyindən başqa evə köçməli olurlar. Orada Zezenin bacılarının hərəsi özünə böyük ağac sahiblənir və Zezeyə arxa bağçadakı kiçik portağal fidanından başqa heç nə qalmır. Zeze əvvəl bu vəziyyətdən narazı olsa da, zaman keçdikcə bu portağal fidanı Minguinho Zezenin ən yaxın sirdaşına çevrilir. Əsas hadisələr Zezenin Portugaya qarşı olan önyarğılarını aşdıqdan sonra baş verir.
“Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyorum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş atdırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken bir şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.”
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.