"Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde, toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları bir örnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardimda bırakmakti amacım. Yüzyıllık Yalnızlık iki yıldan daha kısa bir sürede yazdım, ama yazı makinemin başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş, on altı yılımı aldı. Büyükannem, en acımasız şeyleri, kilini bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü olağan şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu romani dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım, kitabımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız." diyor Gabriel Marquez...
Kitabı elinize aldığınız andan itibaren Buendia ailesinin 6 kuşaklık hayatlarına açılan kapıyı aralıyorsunuz. Yazarın, özellikle kendi çocukluğundan ve akraba çevresinden karakterleri büyük bir ustalıkla harmanladığı bir roman.
Öncelikle çok ağır bir kitap olduğunu söylemeliyim. Edebi açıdan değil, çok kolay okunuyor bahsettiğim ağırlık manevi bir şey. Her şeyi olduğu gibi bütün çıplaklığıyla anlatması butun duyguları en yalın haliyle hissettirmesi bestseller okumaya alışık olanlar için zor olabilir. Ama vazgeçmeyin okunması gereken bir kitap.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.