Cemil Meriç ismini yan komşudan duyup okumaya başladım. Bence bir Türk genci adına Cemil Meriç’le bu kadar geç ve tesadüf eseri tanışmak utanç verici. Hem şahsım adına, hem de böyle kıymetli yazarları popüler kültürün altında ezen çehremiz adına.
Her satır, her cümle ruhi bunalımımızı gözler önüne seren, Doğuyla batı arasında kaybolduğumuz ve kendi kültürümüzü heba ettiğimiz gerçekleriyle dopdolu. Her satır altı çizilesi..
Hakikat diye bir şey yok üstada göre. Ve deha dediğimiz, sanat dediğimiz şey ebediyen yalnızlığa ve itilmeye mahkum. Bizlerse “İzm” özentiliklerinin arasında özgür iradesi olduğunu sanan zavallılar.
“Okyanus dalgaları arasında savrulan sallar bizden daha hür.” diyor üstad ısrarla. Ve ekliyor “Hakikati ara dediler bana. Hangi hakikati?.”
··
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.