Eğer sabırlı bir okuyucuysanız belki hiç rastlamadığınız bir yaşama bu kitap sayesinde eşlik edebilirsiniz. Yüzleşmek istemediğimiz, göz ardı ettiğimiz, soğuk duvarlar ve hastaneler ardında bıraktığımız gerçekleri yüzüme çarpan bir kitap oldu sana gül bahçesi vadetmedim. 16 yaşında şizofreni tanısı konulan ve 3 yılını bir akıl hastanesinde, farklı koğuşlarda, farklı hastalarla geçiren Deborah’ın mücadelesi. Deliliğin serüveni. Gerçeklik boyutunu kaybeden bir genç kızın yer altından kayarken, gökyüzü onu kapana kıstırırken, değişen koğuşlara, değişen doktorlara, değişen hasta arkadaşlarına karşı verdiği savaşta kendisine eşlik eden ve ona daima inanan psikiyatrist Fried ile birlikte yaşama dair ‘belki’ umudunu, gerçek dünyaya dönme savaşımını ele alan bu kitap bize pek çok şeyi sorgulatıyor. Gerçeklik, mutluluk, normallik ve sevgi aslında nedir? Deborah’tan istenen, olması beklenilen form nedir? Ailesi onu koşulsuz seviyor mu yoksa ‘normallik’ sevginin ön koşulu mu? gibi pek çok konu ince ince işlenmiş. Endişeli bir aile, ürkek bir genç kız ve pes etmeyen bir doktor döngüsünden ne çıkacağını son bölüme gelene kadar kestiremediğim, vakanın iyileşmesiyle beraber gerilemelerinin de mevcut olduğu bu kitap yavaş tempolu ancak kafanızda belirsizlik bırakmayacak kadar açık, anlaşılır ve betimsel bir şizofreni öyküsü. Deborah’ın gerçekliği, yer, zaman, şekil boyutunu kaybettiği anlara; akıl hastanesinin yüksek parmaklıklı pencerelerine, vakaların ağırlığına göre numaralandırılan koğuşlarına, tecritlere, nöbet anlarına, hastaların iyileşmekten hastalıktan daha çok korktuklarına tanıklık edebileceğiniz bu eserin yazarının da akıl hastanesi tecrübesi olması soğuk gerçeklikle kurguyu buluşturmuş ve bize en iyi şekilde sunmuş.
Herkese iyi okumalar dilerim.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.