Çok zor ama çok güzel bir kitaptı...
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki psikolojik roman okumaya hep mesafeliyimdir çünkü maalesef ruh sağlığım pek güçlü değil bu yüzden beni dibe indirecek kitapları okumamayı tercih ediyorum. Ama bu kitap hakkında çok iyi yorumlar okudum ve kendime ve kitaba bir şans vermek istedim. İyi ki vermişim. 16 yaşındaki Deborah'ın şizofreni tanısıyla başlıyor her şey. Ailesi bir akıl hastanesine yatırıyor kızlarını. Baba çok istemese de annesi kızının iyileşmesi için her şeye göğüs germeye razı oluyor. Akıl hastanesinde sınıflandırılmış koğuşlara, tecrite, Yr'ye, diline, tulumlara ve Deborah ile Dr. Fried'in(Furi ismini daha çok sevdim) seanslarına tanık oluyoruz. Oldukça uzun süren bir maraton geçiriyor Deborah, çıkışlarini ve dibe sürüklenişini izliyoruz. Deborah'in tarif ettiği karanlık ve umutsuzluk bana o kadar yakın ki kendimi o moda sokmamak için hep duygularıma hakim olmaya çalıştım. Uzun bir depresyon sürecinde ne yaşadıysam Deborah ile bir bir karşıma çıktı. Bu yüzden okurken hep kendimi yokladım fakat çok şükür bir düşüş yaşamadım. Psikolojik bakımdan kendimle kitap arasına mesafe koysam da Deborah'in yaşadıklarını hep içimde hissettim ama dediğim gibi çok kaptırmamak için hep direndim. Ve sonuç olarak iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu. Umarım Deborah bir yerlerde çok mutludur
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.