Ah Tomris, ruhu o kadar özgür ve kuralsız bir kadınmışsın ki. Kitabı okurken aşkının adamı olarak seçtiğin adamlar arkadaşlarmış, bu bana pek doğru gelmese de yargılamaktan kaçındım. Ülkü Tamer ile evliyken sıradanlığından ve bebeğin Ekin'i kaybettiğinden hem soğumuş hem sıkılmışsın. Ülkü Tamer'in en yakın arkadaşı Cemal'le aşka yelken açmışsın ve orada da kıskançlıklar dan ve hiddetlerden sıkılmışsın. Yine arkadaş olan Turgut'la mektuplaşıp ona tutulmuşsun. Doğru mu yanlış mı, belki de bu bizim sorgu sualimize düşmez. "Güz Adamı" dediğin Turgut'ta takılı kalmışsın, en çok onda emek vermiş, en çok onda kırmışsın kuralsızlığını. Eş, yoldaş her şey olmuşsunuz. Onla da son zamanlarda uzaklıklarınız, çekişmeleriniz olsa da bir türlü kopamamışsın Turgut'tan. Ne de olsa sen "Bahar kadını", Turgut da "Güz adamı"ydı. Ne de olsa ikiniz de bahardınız. Ama ölüm ayırdı. Ölüm ayırsa da ayrılamadın ondan. Tomrisin yalnızlığını, yasını Edip şiirleriyle, sinesinde sakladığı aşkıyla yok etmeye çalıştı. Ama o da ani ve yersiz bir ölümle Tomris'i yapayalnız bıraktı bu dünyada. Kitap genel olarak akıcı, muhteşem aşk cümleleri ile doluydu. Tabi bana hiç doğru gelmeyen tasvirler de vardı. Turgut'ça denilip yazılan bir dua ve namaz tasviri vardı okurken beni çok rahatsız etti. Kısaca değinmek gerekirse dua için "senle konuşurken anlamadığım kelimeler kullanmak istemiyorum", namaz içinse "huzuruna deve kuşu taklidi yaparak gelmek istemiyorum" tasvirleri beni çok rahatsız etti. Ama genel olarak bu kitapta herkes kendinden bir cümle, bir duygu bulabilir. Yazarın dili de akıcı ve güzel. Okuyun ama okurken bütün yargılarınızı bir kenara bırakın tavsiyem. Ben okurken içimdeki yargılama seslerini susturdum. Şimdiden iyi okumalar. :)
··
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.