Başlıkları cümleyi #bookfriend’im Aslı’dan çaldım. Patti Smith’in son kitabı için elimden bırakamayıp bir gecede bitirdiğimi söylediğimde kullandı bu cümleyi. Diğer kitaplarında da olduğu gibi Patti Smith Maymun Yılı ile de gerçekten “bizi cebine koyup yanında gezdiriyor.” Bu seferki biraz daha hüzünlü, yer yer umudunu yitirmiş ve ara ara sürrealleşen bir yolculuktu ama itiraf etmek gerekirse kendisini o kadar seviyorum ki evini nasıl süpürdüğünü anlatsa onu bile severek okurum yüksek ihtimalle.
Çoluk Çocuk kitabının yeri bir ayrı, M Train’i ona (yani Patti’ye) ihtiyacım olduğu bir an okurum diye kenara ayırmıştım ki bir baktım Maymun Yılı çıktı. Sonra elimdeki M Treni kitabının imzalı olduğu geldi aklıma. Onun peşine de İstanbul’da çok sevdiğim Horses albümünü baştan sona çaldığı o inanılmaz konseri. Zaman kavramım saçmaladığı için Google’layıp baktım; 23 Haziran 2016’da izlemişim o konseri. Bunu görünce hafiften gözlerim doldu çünkü Patti’nin Maymun Yılı o yılın sonunda başlıyor. Belki bu kitaba yansıyan hislerinden bazıları o an onunlaydı ve birkaç saatine denk gelmişim de haberim yokmuş! Belki de o yüzden o akşam kaybettiği arkadaşlarının yanı sıra Lou Reed, Prince ve David Bowie’yi de anmıştı. Canım Patti ya.
Devamı: zimlicious.com/patti-smith-may...
·
242 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.