Yeri Başka
(Yıllar geçti, sevgili Manuel Valadares. Şimdi kırk sekiz yaşındayım ve zaman zaman, özlemimde, hep bir çocuk olduğum izlenimine kapılıyorum. Birden ortaya çıkıverecekmişsin, bana artist resimleri ve bilyeler getirecekmişsin gibi geliyor. Hayatın sevilecek yanlarını bana sen öğrettin, sevgili Portuga'm. Şimdi bilye ve artist resmi dağıtma sırası bende, çünkü sevgisiz hayatın hiçbir anlamı yok. Ara sıra sevgimle mutluyum, ara sıra da yanılıyorum,bu daha sık oluyor.
O çağlarda, bizim çağımızda yani, yıllar önce bir Budala Prens'in, mihrabın önünde diz çökmüş "Budala'nın, gözleri yaşlarla dolarak ikonlara şunu sorduğunu bilmiyordum:
" OLUP BİTENLERİ ÇOCUKLARA NİÇİN ANLATMALI? "
Gerçek, sevgili Portuga'm, bunları bana çok erken anlatmış olmalarıdır.
Hoşça kal!)
En sevdiğim iki kitaptan biridir Şeker Portakalı diğeride Küçük Prens'tir ve eminim ki ne kadar kitap okursam okuyayım yine hep en çok sevdiğim ilk iki sıram bu kitaplar olacak yıllardır hiç değişmedi değişeceğini de sanmıyorum. Bu kitaba hakkını verecek cümleleri bir araya toplamakta zorlanırken bir yandan da üzerine methiyeler dizesim var. O yüzden bu kitap için kitabın içinden bir alıntı yapmayı tercih ettim çünkü bence sadece bu kısım bile kitabı okumak için çok şeyler ifade ediyor ve sırf bu cümleler bile kitabın güzelliğini derinliğini anlatmaya yetiyor.
İnsanın içindeki çocuğu tekrar tekrar canlandıran ve hiç unutturmak istemeyen harikalar diyarı gibi. Dünyanın iyikilerinden biridir bu kitap. O kadar saf o kadar içten duyguları hatırlatıyor, içinde barındırıyor ki keşke hep çocuk kalsak diyoruz kitabın bitiminde.
KEŞKE HEP ÇOCUK KALSAK KÜÇÜK ŞEKER PORTAKALI.
Keyifli okumalar.
··
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.