Bu kitap hakkında konuşmak istiyorum çünkü benim gibi düşünen veya benden çok farklı düşünen bir çok yorum okudum. Psikoloji öğrencisi olarak bu tarz kitaplara ilgim eskisinden daha çok. Eskiden hiç kişisel gelişim okuyamaz sıkılırdım.
Kitabın yorumuna gelirsek, gerçekten çok güzel bir hayatı olan bir yazarımız var ve bir gün kalp krizi geçirdiğini düşünüp hastaneye gittiğinde panik atak geçirdiğini öğrenmesiyle hayatında bir şeyleri değiştirmesi gerektiğini fark ediyor.. Aslında bu meslekte olan herkes gibi nasıl fark etmem diye kendine kızıyor, suçluyor. Panik atağa neden olan anlardan kaçınmaya başlıyor hatta hiçbir sosyal yaşantısı kalmıyor. Bu kitabı okuyan birinin bu nasıl psikolog demesinden korkmadan cesurca anlatmış ama insanların bilmedikleri var. Halbuki hepimiz sayfalarca tanılarını, teşhislerini, vaka örneklerini okumuşuz. Ama kendimize gelince dışarıdan bakamıyoruz.
Kendimizi tanımaya etiketlerden, önyargılardan kurtulmamıza katkısı olan bir kitap ben bir çok yerde altını çizdim şimdi sizlere de bir örnek olması açısından bırakıyorum. Eğer kendinizi çokça yargılıyorsanız bence bir şans vermelisiniz. Son sayfada gerçekten içinizde bir pırıltı oluşturacaktır eminim.
Alıntılar:
"Başarılı olan kişi başarısının hemen ardından sudan çıkmış balık gibi kalakalıyor. Çok geçmeden 'ee şimdi ne olacak' diye düşünmeye başlayarak dertleniyor. 'Sırada ne var?' girdabına giriyor."
"Mesela zorlukla karşılaştığımda kendime karşı anlayışlı olmak istiyorum."
"Bizi kandırmışlar, meğer zaman değil, zamanla ne yaptığımızmış bizi iyileştiren."
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.