Kitap mutlu, kavgadan ve sıkıntıdan uzak bir yaşam süren ada insanlarının hayatından bahsediyor. Ve bu mutluluklarının adaya gelen bir başkan ile nasıl kabusa döndüğünden. Ada insanlarını kaynayan kurbağa deneyine benzetiyorum. Zamanla ve yavaş yavaş eyleme geçirilen kurallar, ada insanları farketmeden kazanın kaynamasına ve sonunda haşlanmalarına sebep oluyor.
Yazarımız çok yalın ve anlaşılır bir dil kullanıyor bunları bize aktarırken. Yormuyor, bıktırmıyor. Ama dikkatimi çeken ve beni rahatsız eden bir konu şu oldu. Kitapta ada insanlarının mutlu, barış ve huzur içinde yaşadıkları anlatılmış. İnsanların bir arada bulunduğu her topluluk biraz kirli, biraz kötüdür benim gözümde. İnsanları dağıtmak için bir diktatöre ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum. İnsanı insan incitir, insan dağıtır...
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.