Göç hikayelerine aşina olanlardanım...Dedeler, babaanneler anlatırdı; ....yürü yürü bitmeyen yolları...önüne taş koymaya çalışan insanları...zihninin bir yanında hala göçtüğün yerlerin manzarası varken diğer yanda sana yerleş diye gösterilen memleket manzaralarını seyreylemenin zorluğunu..
Yeniden başlamak zormuş elbet ama memleket kokusu öylesine cezbediymiş ki sana o gücü verirmiş....öyle söylerdi dedem... o yüzden kurgu da olsa benim için çok anlamlıydı anlatılacaklar...Yaşar Kemal öyle bir yazar ki ilk sayfadan itibaren seni hikayenin içine çekebiliyor...öyle sıradan, öyle insani duygular ki anlattıkları...nasıl bu kadar derinden etkiliyor bilemiyorsun.. Poyraz Musa ve Vasili elinden tutuveriyor senin ve hikaye boyunca da bırakmıyorlar...Yine okumak da çok geç kaldığımı hissettiğim romanlardan biri....Şiddetle tavsiye edilir....
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.