Yola, Yolun Neticesinden Daha Çok İnananlaraEdebiyat
Ve Ateş Bizi Tüketiyor..
Ve bitti,
oysa sürecek ihtimal.
Dar vakitlere sıkıştırılmış yahut dar vakitlerde kaçılmış bir kitap oldu benim için. Daha evvelce okuduğum bir yazar değildi, tavsiye üzerine de değildi. Bir keşif olduğu için o yönüyle de anlamlı..
Kitap bir rüya hissiyle..
Belki bu yüzden daima bir amaç güden bir okuyucu için okuması zor olacaktır. Daha çok aklındakiyle değil de, karşısına çıkanlarla meşgul bir zihin için belki de daha elverişli. Diğer okuyucular için bakış açısı kazandırabilir. Bazen amaçlarımız körleştire de bilir bizi zannediyorum.
Sayısız insan hikayesi var, sanırım en güzel yanlarından bir buydu.. Kimsenin ismi yok fakat bir özelliği var, Kokinalı kadın, Paslı bisiklet üstünde gelen bin yaşında adam gibi..Onlarla karşılaşmak başka başka düşünüşler bulmak..
Ve aynı zamanda insanın kendine yabancılaşmasının da güzel bir romanı olmuş diyebiliriz.
Edebi zevk açısından çok beğendim. Bölüm başlıkları bir şiirde geçebilecek cinsten: mabet ağacı, gecenin insanları, lacivert gök kubbeden yağan yıldızlar, vb...Kelimenin gücünü yeniden hissettiğim bir kitap oldu.. `Alevin kalbine bakmak’ örneğin..
Bitti ve ben şimdilik şunları soruyorum kendime:
“Bir arayış yolculuğu bazen bir kaçış yolculuğu da olabilir mi?”,
” İnsan ne aramayı ne de kaçmayı beceremezken bu ikisi arasında sayısız şey öğrenebilir mi?”
“Nedir insanı böyle kendine yabancılaştıran?”
Sorularım azalmayacak muhtemelen, aksine artacak; çünkü hiç azaldığı olmadı..
O halde ben alevin kalbine bakayım..
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.