Albert Camus bu kitabında 1940 lı yıllarda Cezayir'in iki yüz bin nüfuslu Oran şehrinde ortaya çıkan bir veba salgınını salgin zamani orada yasayan birinin agzindan anlatıyor..
Vebanin insanlarin hayatlarini nasil felakete goturdugunu felaketler aninda insanlarin nasil bir sinav verdigini carpiyor yuzumuze ama oyle dramatize ederek degil bildiginiz Camus gibi..
Bu kitapta da Camus'un varoluscu cizgilerini goruyoruz karakterlerde..
Karantina altina alinan insanlar,sehre giris cikislarin kapatilmasi, vebanin tanrinin gazabi oldugunu soyleyen ve hicbir sey yapmayan din adamlariyla canini disine takan gece gunduz vebayla mucadele efen bir grup insanin, ruh hallerini mucaleleri goruyoryz burda.
Kitabi okuamadn once ve okuduktan sonra vebayla ilgili biraz arastirma yaptim.
arastirmalarimda Vebanin dunyanin en buyuk olum salgini oldugunu ve farkli zaman dilimlerinde milyonlarca insanin olumune yol actigini ogrendim.
VEbanin sebebininn yahudilere,gok taslarina, kuyruklu yildizlara tanrinn gazabina atfedildigini ve bu kitaptaki orneklerin aksine din adamlari ve hekimlerin kotu bir sinav verdigini ogrendim..
Veba okudugum en guzel eserlerden biri gerek konu gerekse boyle dramatik bir konuyu Albert Camus'un anlatimi bu kitabi benzersiz kildi benim icin. Kesinlikle oneriyorum...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.