Nefes kesici bir çırpıda biten bir kitap ama bu bir çırpıdalık zannedilmesin ki edebi bir yönüyle yapılan bir değerlendirme.Öyle bir kitap düşünün ki savaşı yaşayan bir çocuk kalp ve acısını öyle hissediyorsunuz ki lütfen iyi ol artık diye diye çeviriyorsunuz sayfaları .. En çok da “Bizi burda unuttular ama biz kimseye bişey yapmadık ki “ cümlesi alt üst etti beni .Savaşın getirdiği açlık,susuzluk ,hastalık ,ölüm ve sevdiklerini kaybetme korkusu ve tüm bunları bir yetişkin anlatsa bile yaşamayanın asla anlamayacağını bilsek dahi bunların hepsini çocuk bir kalpten dinlediğinizi düşünün.Dönüp bir bakmalı insan kendine ,dert ettiklerine diyor sanki.İbretlik bir hayat öyküsü yani..
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.