Kendimi yenerek, ikinci kere okuduğum kitabın sayfalarını bir daha açmaya cesaret edebilir miyim ? “ bilmiyorum...”
Bildiğim ise, açarsam içinde kaybolacağım, açarsam bir daha kapatamayacağım.
Aynı heyecan, aynı korku, aynı hiçbir şeyi hissetmeden boşlukta düşüyorum hissi ve ayaklarımın üşümesi, sesimin boğuklaşıp, gözlerimin yaşarması, kelimelerin sarhoş edip başımı döndürmesi...
bir daha açmamak üzere kitaplığımın en güzel yerine kaldırıyorum seni.
Marie ve Raif
teşekkürler...