Taze yazar kitaplarını okumayı merakımdan seviyorum. Kalemleri, kurguları, dilleri, kimim yolundan gittikleri. Bu kitap da kafa karıştırma tekniği ile yazılmış. Sonunda ‘ee nolduk yahu?’ dediğiniz bir roman. Halbuki nazarımda romanlar daha kurgusal bir büyünlüklü olmalı, o ayrı. Hayal ve gerçeğin bir arada olduğu, ölümle özlemin iç içe geçerek kalpten beyne nasıl sızıp hasar verdiğini anlatmış yazar. Ben hasar diyorum çünkü Mabel’in dediği gibi:
“Hatırlayarak yaşamak boynumuzun borcu ama ölürdün unutmasan. “
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.