Yazar:
Aysun Ellidokuzoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 36 dk.
Sayfa Sayısı:
92
Basım Tarihi:
2020
Yayınevi:
Dergah Yayınları
ISBN:
9786257005487
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bazı eserleri sadece ismi ile bağ kurarak alırsınız kitapçı raflarından. "Bitemeyen" de benim için öyleydi. Ama iyi ki almışım dediğim eserlerden biri oldu. Bir kız çocuğunun iç sesi anlatılmış ama diyalogları oldukça az. Babası hayatını kaybetmiş ve annesi ile sağlam bir iletişimi olmayan bir kız çocuğu anlatılmış. 92 sayfa ve hızlı bir şekilde okunuyor. Kitabı çok basit bulanlar olmuş aksine ben sevdim. En azından popüler kültür kitaplarına "kapak" olabilecek nitelikte. Bilmiyorum ama bazı sayfaları mesela beni çok sarstı. Örneğin ateşli hastalığı nedeni ile gördüğü halüsinasyonlar sonucu babasının öldüğü yere gitmesi gibi.
Ayrıca kitabı okurken anlatıcının yerine hemen geçebiliyorsunuz. Okudukça sizi içine çekiyor. Önyargısız okuyabilirseniz beğeneceğinize inanıyorum.
Okumanız bol olsun.
Karakterin iç sesini okurken hissetmek bu olsa gerek. Onunla birlikte yaşadım olayları, aklından geçenleri sanki ilk ben düşündüm.
Olayları bilmediğimiz bir kişiye anlatıyor karakter ,iç sesini onunla paylaşıyor belki de en çok...
“Neden aile büyüğü öldüğünde çoluk çocuk herkes ölmüyor da birileri acının şahidi olarak geride kalıyor? Neden özlemek diye bir şey var, neden ölen kişi yaşıyormuş gibi özlemeye devam ediyoruz onu?” En çok da baba, kardeş ve aile özlemini vurguluyor . Çok güzel bir kitap olmuş ve çok güzel aktarılmış iç dünyası.
Bu kısa ama sarsıcı kitapta küçük bir kız var. Gördüğü halüsinasyonlar sonucu soğuk bir günde babasının öldüğü yere gider. Çok kötü üşütür ve yataklara düşer. Ölümle hayat arasındaki ince çizgide, aile ilişkilerini, babasına olan hasretini, abisinin yokluğunu, ablasının yaşattığı utancı kendinden bir parça olan, ama babası gibi kendini ölüme atan ikiz kiz kardeşine anlatır. Ölüm anındaki sayıklamaları, gördüğü hayaletler, yaşadığı bunalım, hepsi akşam ezanı ile yatsı ezanı arasında yaşanır. Topraktan gelen bedeni yine toprağa karışır, sevdiklerine kavuşur...
.
Alışık olmadığım bir tarzda yazılmış öyküydü. Ana karakterin hayal ve gerçek dünyasını zAman zaman karıştırdığım oldu ama çabuk alıştım tarzına. Dili çok sade ve anlaşılırdı. Kız çocukları için baba figürünün aslında ne kadar önemli olduğu hakimdi öykünün geneline. Yazarının da ilk kitabı imiş sanırım, yine yazsa okumak isterim.
Taze yazar kitaplarını okumayı merakımdan seviyorum. Kalemleri, kurguları, dilleri, kimim yolundan gittikleri. Bu kitap da kafa karıştırma tekniği ile yazılmış. Sonunda ‘ee nolduk yahu?’ dediğiniz bir roman. Halbuki nazarımda romanlar daha kurgusal bir büyünlüklü olmalı, o ayrı. Hayal ve gerçeğin bir arada olduğu, ölümle özlemin iç içe geçerek kalpten beyne nasıl sızıp hasar verdiğini anlatmış yazar. Ben hasar diyorum çünkü Mabel’in dediği gibi:
“Hatırlayarak yaşamak boynumuzun borcu ama ölürdün unutmasan. “
Yazarın ilk kitabıymış. Birkutukitap sayesinde tanıştım. Orta şekerde bir kitap. Olayın kahramanının iç sesini okuyorsunuz. Ne yaşıyorsa yaşıyor, ne hissediyorsa derinden hissediyorsunuz. Yalnız sonunda "ee neydi şimdi, ne oldu?" Diyorsunuz. :)
Bir kutu kitabın aboneliğinden gelen kitaptı
Bu kitapla
Keşke abone olmasaydım dedirtti
Kitabın yarısına kadar zorla okudum
Konu akışı olayların bağlantısı hiç yok
Okumasanızda olur.
Tavsiye etmiyorum
Bitemeyen ve BitiremeyenlereEdebiyat
Kitabı okurken anlatıcının yerine geçmemek elde değil ve o psikolojiye dayanamadığım için belki de kitabı çok geç bitirdim. Okurken sizi içine çeken yaşadığı acıyı size de yaşatan bir dille yazılmış. Yabancısı olan için değişik gelebilcek hatta kopukluklar sebebiyle yarım birakilabilecek bir kitap ama bu tür kitapları seviyorum sanırım. Sonuçta bir kitap bize her şeyi söylememeli, işin sırrı budur diyoruz
*Ah kardeşim, tek kardeşim, tek sağlam kardeşim! Neden ölemedin? Neden ölemedik? Neden aile büyüğü öldüğünde çoluk çocuk herkes ölmüyor da birileri acının şahidi olarak geride kalıyor?
Neden özlemek diye bir şey var, neden ölen kişi yaşıyormuş gibi özlemeye devam ediyoruz onu?
Hatırlamak neden var peki, geride kalan yaşayamasın diye mı?
*Biz seninle neden koşamadık, neden oynayamadık, neden hep bir ölümün hayalini kurduk, ayrılmamak için mı? Yan yana yatacaktık, aramıza kimseyi almayacaktık, babamız ölmeyecekti...
Bir kutu kitap'ın aralık ayı kutusundaki kitaplardan biri. Kitabı dün okumaya başladım ve bugün bitti. Kitabın sayfa sayısı az ama bölüm arası hiç yok, o yüzden ara vermeden okuyup bitirmek daha iyi oluyor. Kitabı okurken, başta karakterleri akılda tutmaya çalıştım ama adlardan sürekli bahsediliyordu bu yüzden olay örgüsüne verdim kendimi. Bence farklı denebilecek türde bir romandı. Altını çizdiğim birçok yer oldu. Değişiklik isteyenler için önerebileceğim bir kitap.
Kitap 92 sayfa aslında hemen bitiyor ama ismi #bitemeyen
Çünkü bazen bitti deyince bitmez.
.
Kitapta babasını kaybetmiş, abisi evi terk etmiș, ablası komşusunun nișanlısıyla kaçmıș, annesiyle sağlam bir iletișimi olmayan bir kız çocuğunun iç sesini okuyoruz. Diyalog oldukça az. Bir o kadar da güzel. Kitabı basit bulanlar olmuș ama ben sevdim. Zaten yazarın ilk kitabıymıș. Bence oldukça başarılı. Hemen hemen hepimiz hikayedeki kız gibi içimizde bitiremediğimiz şeylerle konuşmaya devam ediyoruz. O yüzden bizden biri gibi geldi bana
