Khaled Hosseini'nin kaleme aldığı eser. Uçurtma Avcısı.
İncelemeye nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Sanırım duygu patlaması yaşıyorum. Kitap, Afganistan da beraber büyüyen iki çocuğun hayatını anlatıyor. Ait oldukları sınıfları. Zengin fakir ayrımını açık bir şekilde görüyoruz. Kitabın içinde aradığınız her şey var. Dostluk, ihanet, aile, aşk, gerçek yaşam.
Daha önce bir kitabı okurken bu kadar gözyaşı döktüğümü hatırlamıyorum. Nefes alamamak, dünyada yüzyıllardır yaşanan gerçekleri bir daha görmek, hissetmek.
Kadınlar olarak en çok korktuğumuz şey nedir? Kesinlikle taciz ve tecavüz. Kitapta küçücük bir çocuk bunu yaşıyor arkadaşlar. Ve seneler sonra o çocuğun evladı da aynı saldırıya, tacize maruz kalıyor. Kızlar annelerinin kaderini yaşar derler. Sanırım bu hikaye de, erkekler babalarının kaderlerini yaşıyorlar.
Kitabı bitirdim ama etkisinden ne zaman çıkarım? İşte bunun cevabı yok. Okuduğum olaylar kitapla beraber bitmiyor, aklımdan çıkmıyor. Gerçek hayatta hep var olan şeyler. Çocuklarını doyurmak için, kendilerinden vazgeçen aileler. Kendi canını kurtarmak için herkesi gözden çıkaran arkadaşlar, akrabalar. Dini arkasına alıp, her kötülüğü yapan sözde iyilik melekleri. Dünyada kötülük hep vardı. Hep var olacak maalesef. Ama çocuklar, masum insanlar. Sanırım hep onlar üzülecekler.
Hasancığım canım çocuğum. Tertemiz kalbine çiçekler bıraktığım, kendin gibi sessiz çığlıkların olan evladım. Sen Emiri affettin ama ben affetmeyeceğim.
Arkadaşlık, mükemmel şey. Anlamlı şey. Ama doğru insanlarla. Sana bin tane öpücük bırakıyorum bir tanem.
Arkadaşlar okuyun, okutun. Kendinize yapacağınız en güzel iyilik bu kitabı okumak. Ama kalp dayanmıyor benden demesi.
Ve son olarak. Khaled Hosseini fazla mükemmel bir yazarsın. Kitabı okumuş olan arkadaşlar ne demek istediğimi anlarlar.
İyi geceler diliyorum.