Kitaba başlarken araştırmış ve yüksek bir beklenti içerisindeydim. Kitaba başladım ilk sayfalarından hatta kitabın ikinci bölümüne geçene kadar bazı sayfaları 2-3 kez oludum.. bazı sayfaları anlamakta gerçekten güçlük çektim, dediğim gibi bazılarını 2-3 kez okudum. Kitap (bunu tüm içtenliğimle söylüyorum ki) o kadar derin anlamlar barındırıyor ki bunu kitabı bitirdikten sonda farkediyorsunuz. 2-3 kez okudum dediğim sayfaları karmaşıklığından vs değil anlamı derin olduğundan dolayı tekrar tekrar okudum. Kitap beklediğimden çok çok daha fazla şeyler verdi bana, bana anlatılanlardan, okuduklarımdan daha hemde çok daha fazla şeyler buldum kitapta hatta ve hatta kitabın bazı sayfalarından resmen kendimi buldum.. bunu farkettiğimde çok değişik duygular hissettim ve çok şaşırdım ama hayatımda ilk defa kendimi dışarıdan seyretme fırsatı buldum ve bu bana çok fazla şey kattı, kendi hayatım dahilinde.. tüm içtenliğimle eminim ki sizde kitabın ilk 45 sayfasından bazılarında hatta çoğusunda da olabilir kendinizi bulacaksınız, bundan adım kadar eminim. Sevgili yazarımız Dostoyevski’nin özel hayatının sadece çok küçük bir kısmını anlattığı ve bunu neden yazdığını açıkladığı bu kitapta insanın kendisini buluyor oluşu kesinlikle anlatılmayacak duygular arasında. Kitaptan bir sürü alıntı yaptım kendime o şekilde paylaşacaktım ama bu kadar mükemmel bir kitap hakkında bir kaç kelam etmek istedim.. bu yorumu okuyan sizi tanımıyorum ancak bu kitabın kesinlikle kitaplığınızda yerini almasını isterim :) ben ise eminim zaman zaman kitabın rastgele bir sayfasını açıp yeniden rastgele bir cümlesinde kendimi bulacağıma inanıyorum..