"Artık gitmeliyim,annem çağırıyor"
Keşke daha uzun baş başa kalabilseydik... İsmi sayesinde aldığım bu kitap isminden büyük izler bıraktı bende. Öncelikle kitabın yazarı hakkında bir kaç kelâm etmek istiyorum. Doruk Kinezci daha önce hiç duymadığım bir yazardı ta ki bu kitaba kadar. Yazarın ilk kitabı olduğunu öğrenince bu bilgiye inanmak istemedim.Çünkü, bu kitap ilk eser olamayacak kadar güzel. Böyle genç yazarların başarılarına şahit olmak geleceğe umutla bakmamıza neden oluyor. Kullandığı yalın ama derin dil insana hem gerçekçiliği hem de içeride yaşanan dramı hissettiriyor. Tanımadığım bir yazar olarak belleğime giren Doruk Kinezci artık hayranı olduğum bir yazar olarak hayatımın bir parçası olacak.
Kitaba gelecek olursak, insanın uykularını kaçıran kitaplar olur ya işte o tam bu kitap. Eline aldığın zaman hayatındaki her şeyi bir kenara bırakıp kitabın içinde kendini buluyorsun. Kahramanımız çok bizden biri. Duygunun her türlüsünü yaşıyor kahraman bazen üzülüyor bazen gülüyor. Bazen hata yapıyor bazense kimsenin farkında olmadığı insanlara iyilik... Belki de bu yüzden kitabı çok benimsiyorsun.
Kahramanımız Bilge daha doğmadan acısı başlayan bir insan. Ailesini bebekken, gençken ve yetişkinken üç ayrı evrede kaybetmiş bir insan. Bu durum bile kitabın içine girip Bilge'ye sarılma hissiyatı veriyor.
Kitabın giriş bölümü insanı hemen çekiyor. Gerek anlaşılırlığı gerek karakterlerin dramı gerek oradaki sıcak ortam kitaba çabuk odaklanmamızı sağlıyor. Kitabın ortalarında ise bu sıcak ortam buz gibi bir duruma dönüşüyor. Daha ne kadar kötüye gidebilir diye düşünürken kitap hep daha kötü bir yaşam örneği sunuyor bize. Her türlü bağımlılığın ne kadar tehlikeli bir şey olduğunu iliklerimize kadar hissettiriyor. Daha kötüye gitmez sonu güzel biter diye düşünüyorsunuz fakat hayatın gerçekçiliğini öyle bir yüzümüze çarpıyor ki insana bu kesin gerçek bir hikayeden alınmıştır dedirttiriyor. Kahramanımızın ne kariyeri, ne ailesi ne de aşkı tamamlanıyor her şey dramatik bir şekilde yarıda kalıyor. İşte o anda kitabın içine girip Bilge'ye sarılasınız, destek olasınız geliyor. Bir insanın zirvesini ve dibe vuruşunu gösteren bu kitabı ağlamadan bitirmek gerçekten mümkün değil. Kitabı bitirdikten sonra şöyle diyorsunuz "Biraz uyusam düzelirim".
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.