·136 syf.··Beğendi
···Okunma: 14 Aralık 2020 22:08 Cengiz Aytmatov yine tartışmasız ustaca anlatımını sergilemiş.Her okuduğum romanını bu en güzeliydi diyerek bitiriyorum.Ama bunu bir günde tam anlamıyla nefessiz okudum.Savaşın soğuk yüzü gidenler kadar kalanlarda da çok sert hissediliyor. Eşini ve üç çocuğunu savaşta kaybeden fedakar, kahraman bir ananın dişiyle tırnağıyla toprağı işleyip hayatta kalma mücadelesini ve bu ananın toprakla dertleşmesi anlatılıyor.Tüm bunların yaşanmış olma ihtimalleri kalbimde hasar bıraktı. Okurken insan sevgisi bir çok kötü şeye bent olabiliyor diyerek şaşırdığım yerler oldu. Bu kadar da değil daha... Bu romanda sanki tüm zıt duygularınız yüzleşiyor hissine kapılacaksınız.( Ben öyle hissettim:)