Herkese merhaba,
Süphan dağının eteklerinde bir kadının kendi ruhsal devinimlerini, anneliği, lohusalık sürecini ve bu annenin toplumsal normların dışında anneliğe bakış açısını, kitaplara kaçısını, şiir dizelerinde kendini buluşunu naif bir şekilde değilde ortaya pat diye bırakmasını okuyoruz ve bu okumayı yaparken normal diye adlandırılan annelerin çocuğu olmamanın çocuklar üzerinde ki etkisini de görüyoruz. Hep söylerim coğrafya kader midir bilinmez ama aile kaderdir diye.
Farklı bir kitap diyemeyeceğim çünkü ülkemizde böyle düşünen çok anne olduğunu biliyorum ama toplum tarafından dışlanmaktan korktuğu için topluma uygun davrandığının bilincindeyim. Bir annenin çocuğundan çok kendisini sevmesi ne hissettiriyor?
Kitabın sonunu böyle düşünmemiştim ama anlatmak istediğini gerçek üstü bir şekilde okuyucuya sunması hoşuma gitmedi değil. Sürpriz bir son oldu benim için.
Keyifli okumalar dilerim.
·
264 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.