spoiler///
Osmanlı imparatorluğunun son günleri. Maliye nazırı Ahmet Reşat ve ailesinin hikayesini anlatan kitap buruk ve bir o kadar heyecan vericiydi. Ahmet Reşat Beyin sultan Vahdettin'e olan riayetini takdir ettiğim gibi yaptığı her yanlışı görmezden gelmesi bana bağnazlık gibi geldi. ama geçte olsa imzalanan ahitten sonra sultanı sorgulamaya başlaması ve yeğeni Kemal vasıtasıyla millicilere yardım etmesi ve muteber kişiliğini kullanması beni gururlandırdı. Kitabın sonuna geldiğimde gözümden akan iki damla yaşa engel olamadım. Çünkü ülkesinden çok sevdiği İstanbulundan tıpkı sultan gibi kaçmasa zelil bir insan olarak yaşamak zorunda kalırdı. Belki kendi için değil çok sevdiği ailesi içindi.
Kemal'in dayısını babası olarak bilmesi ama onun görüşlerine katılmaması Sarıkamış'ta verdiği mücadele ve bu mücadelenin onda bıraktığı izler .palandökende bir kar tanesi olarak uçup giden bembeyaz ölümler .adeta koşuyorlarmış gencecik canlar beyaz gelinin kollarına .işte kemal beyaz geline direnenlerden ve sağ kalmayı başarabilendi.ama 2 parmağından olmuştu hem de ince hastalığa yakalanmıştı. Şimdi sorarım kendime bu emri veren komutan geceleri rahat uyayabilmiştir?çünkü ben okurken üşüdüm okuduğum ortamın sıcaklığından utandım. Kemal mehparenin kocası halimin babası senin vatan uğruna yaptıkların için ..devamını getiremiyorum cümlemin. kelimler düğüm oluyor boğazımda .düşündükçe dimağımdaki zonklamaya engel olamıyorum. bir kitap karakteri üzerinden buradan tüm isimsiz kahramanlara teşekkür ediyorum. Ruhunuz şad olsun .siz olmasaydınız biz olmazdık.
aslında yazılacak çok şey var ama bu benim ilk kitap incelemem. Başka kitaplarda buluşmak dileğiyle
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.