Livaneli'nin okuduğum ikinci kitabı olan Huzursuzluk, ilk okuduğum kitabından (Serenad) daha kötü bulduğum bir kitap oldu. Zaman, mekan tasvirlerinden yoksun; kişilerin, karakterlerin okura yeterince iyi aktarılamadığı bir kitap olmuş. Ayrıca romanın merkezindeki karakter kim bunu da anlayamıyorsunuz. Kâh Hüseyin, Kâh Meleknaz. Amerika konusuna hiç değinmek istemiyorum ama Mardin'e değinmeden geçmek istemedim. Livaneli sanki Mardin'i ve çevresini kulaktan dolma bilgilerle kaleme almış. Mardinli ( öhöm öhöm - youtube.com/watch?v=viu08or... ) ve Mardin'de yaşayan biri olarak okurken çoğu kez "Böyle bir yer değil ki Mardin (veya çevresi)" dedim.
Kitabın konusu iyi seçilmiş ama aynı kalitede işlenememiş. Tıpkı bir yemekte yağın az olması gibi yavan kalmıştı. Öyle ki kitabı okuyup bitirdikten sonra zihninizde kalan bir şey yokmuş gibi hissedebilirsiniz. "Ben şimdi ne okudum?" demenizde muhtemel. :)
Sadece kitap okumuş olmak isteyenler için ideal olan bu kitap popüler kültürün ortaya çıkardığı bookstagramlar için de vazgeçilmez olabilir kanaatindeyim. Edebi kaygıdan uzak ticari kaygıların ön planda olduğu; "Bir çırpıda yazayım, bir çırpıda basılıp binlerce satsın, bir çırpıda okunsun." Livaneli kitabı.
Eğer amacınız vakit öldürmek ise tavsiye ederim.
Ayrıca değerli bookstagramlar için de gizli tarifi veriyorum:
- 1 adet Huzursuzluk kitabı
- 1 adet kahve kupası ( içinde kahve olacak - tercihen çay da olabilir. Ama kahve olursa daha zengin gösterir. )
- Bolca çeşitli renklerde fosforlu kalem
- 1 adet Not defteri ( Üzerinde Galata Kulesi olanlar favorim )
- Kitabın kapak rengine uygun sarı renkli çiçekler
- 3-4 adet mum (Fotoğraf çekerken yanıyor olmasına dikkat edilmeli )
- Fotoğraf karesinin alabildiğince süs malzemesi.
HuzursuzlukZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 2017117,7bin okunma