Oldukça uzun bir aradan sonra tekrar merhabalar.
Uzun bir süredir Auschwitz Kütüphanecisi kitabını okuyordum. Anlam veremediğim bir şekilde kitap bir türlü bitmedi. Yazara saygısızlık olmuyordur umarım fakat kitabın ilk 300 sayfasını resmen sürüne sürüne okudum diyebiliriz.
Normalde ikinci dünya savaşını ve yahudi soykırımını konu alan kitaplar fazlasıyla ilgimi çeker. Bu kitabı alınca soluksuz okuyacağımı tahmin etmiştim fakat son 100 sayfa hariç umduğum gibi olmadı. Tabi bu kitabın sonunda hüngür hüngür ağladığım gerçeğini değiştirmiyor.
Konuya gelecek olursak;
1944 yılının Ocak ayında, Auschwitz-Birkenau'dan başlayıp Bergen-Belsen'de son bulan bir tutsaklık hikayesi. Açlık, hastalıklar ve ölümün hüküm sürdüğü bu karanlık bataklık Auschwitz'de Fredy Hirsch'in bir okul kurmasıyla başlıyor sevgili kütüphanecimiz Edita'nın hikayesi. Çölde vaha gibi olan, tüm kötülüğe karşı kurulan bu gizli çocuk kütüphanesinde toplam 8 kitap bulunuyordu. Ve Edita'nın görevi her günün sonunda o 8 kitabı acımasız SS subayları ve Dehşet doktoru Mengele'den saklamaktı.
Kitap hırsızı Liesel'den sonra en sevdiğim karakter Edita oldu. Çünkü Edita tıpkı bataklıkta açan bir çiçek gibi, açlığa, ölüme, kaybedişlere, hastalığa, işkenceye ve Doktor Mengele'nin sürekli üstünde olan gözlerine ve tehditlerine rağmen insanlığını asla kaybetmedi.
Kitabı okurken, Edita'nın o yıllarda gerçekten Auschwitz'de olduğunu ve özgür kaldıktan sonra kaybettiği zamanı en iyi şekilde değerlendirdiğini, yaraları hiçbir zaman kapanmayacak olsa da o yaralarla birlikte yaşayacak kadar güçlü olduğunu bilerek okumak gerçekten insanı ürpertiyor.
Kitap Hırsızı kitabını sevdiyseniz eğer Edita'nın hikayesine de bir sanş verin, pişman olmayacaksınız.
Bu, savaş ortamında yalnızca kitaplara sığınan, korkuya, şiddete, kötülüğe boyun eğmeyen, umuda, cesarete dair bir direniş öyküsü.
Auschwitz Kütüphanecisi Edita'nın öyküsü...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.