Tarık Tufan'ın bu değerli eseri film tadında bir roman yahut roman tadında bir film derinliğinde olmuş. Her insan kendi hikayesinde kaybolduğunu fakat bunun sebebi hep başkaları olduğunu fakat kendini yine birinde bulduğunu farklı hayatlar üzerinden çok akıcı bir dille anlatmış.
Her bir karakter kendini aramış durmuş kayboldukları o geçmişinde.
Yüzleştikleri her acı ile biraz daha rahatlamışlar.
Ki insan, kaybolduğu zamana aittir. Hayatı boyunca o kayboluş üzerine yaşar. Bir yaradan dağılır tüm yaraları. Bulmak için kendini o yaraya ihtiyacı vardır. Kaybolduğu an ile yüzleşince, yeniden doğar.
Çocukluğumuzda açılan yaralar, ömür boyu takip eder bizi. Hergün o acıda kayboluruz. Gençliğimizde yaptığımız hatalar, bizimle sürüklenir ta ki, onlarla tekrar karşılaşıncaya dek. Göz göze geldiğimiz an buluruz kaybettiğimiz benliğimizi.
Acılar, özlemler, sitemler, gizli kalmış itiraflar hepsi bizimle büyür...
Kalbimizle eşlik edebileceğimiz, aklımızla da tasdik edeceğimiz bir kaboluş/buluş hikayesi. Çok severek okudum.
Favori karakterim ise Zurnacı Muzaffer.
Kitabın kahramanı bana göre o.
Julide ve İshak ile tekrar karşılaşmak sevindirdi ayırca beni. :)
Tarık Tufan'ın tüm kitaplarını beğenerek, severek okuyan biri olarak bu eserin bende bambaşka yer aldığını söyleyebilirim.
Kayboluşlarımın izini tuttum sayesinde belki de kim bilir.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.