Modern İran edebiyatının önemli yazarlarından olan Sadık Hidayeti okurken Farsi şairlerden Firdevs'i Hafız , Sadık ve özellikle Ömer Hayyam'ın şiirlerindeki derinliği çok yakından göre biliyorsunuz.Tıpkı masallarda ki gibi hikayesini size öyle derin ve içten anlatıyor ki neyin gerçek neyin rüya olduğunu anlayamıyorsunuz. İnce bir kitap olmasına rağmen size sunduğu lezzet oldukça doyurucu ve diğer kitapları için de iyi bir referans bana göre. Kitapta beni rahatsız eden küçük bir ayrıntı dışında çok beğendiğimi söylemek zorundayım. Bu kısım küçük bir çocuğun dudaklarından öpüldüğünün betimlediği sahne beni oldukça rahatsız etti.Yazarın intiharla biten hayat hikayesini okuduktan sonra şunu düşünmeden kendi mi alıkoyamıyorum 2.dünya savaşı sırasında bir çok aydın girdiği bunalımda çıkamayarak intihar etmiş. Bu bir eksiklik bana göre; halkı aydınlatmak yerine ölümü neden seçmiş olabilirler ?