Yine bir karakterden nefret etme ve sevme ikilisi arasında sıkışıp kaldım. Sanırım bu tarz kitapları okumak hoşuma gidiyor. Çok yavaş ilerleyen bir kitap bence. Günler hızla geçiyor fakat anlatımdan dolayı sanırım bazı yerlerinde beni aşırı sıktı. Bir yere kadar sevdiğim tek şey kitabın kapağı idi. Başkarakter Stevie hakkında kendisine söylemek istediğim milyonlarca şey var ama derine inmeyeceğim yoksa spoiler olur. Başkarakter kızımızın ne olduğunu anlamadan birden bir kampa götürülüşünü okuyoruz. Kendi cümlelerinden de anlayacağımız üzere kendisi hasta. Ama bunun neden ve nasıl olduğunu bilmiyoruz. Kitap bitti hala anlayamadım. Kendisi ölmeyi istiyor hatta bir nevi bunu planlıyor. Steive yeme bozukluğu ile mücadele ederken bir yandan da içinde sakladığı sırları ve pişmanlıkları var. Bunları öğrenince kelimenin tam anlamıyla delirdim. Bir insan ancak bu kadar bencil olabilir. Kendisine GERÇEK anlamda yardım etmek isteyen birileri varken onları nasıl tek eliyle ittiğini okuyoruz. Parçalanmış bir aile içinde olsa da erkek kardeşi Josh (kendisi mükemmel bir karakter) her zaman yanında. Sürekli ona iltifat edip iyi hissetmesini sağlıyor. Gerçekte nasıl gördüğü hakkında tek kelime etmiyor. İnanılmaz bir karakterdi ya kendisi, kelimelere dökemem. (Sayfa 207’de inanılmaz ağladım.) Gelin görün ki Stevie’in bencilliği geri dönülemez bir hataya sebep oluyor. Bir de Eden var. Eden, Stevie’in tek arkadaşı ve kendisi sürekli eğlenmek isteyen tiplerden. O da Stevie gibi sürekli kendini düşünüyor. Hatta daha fazla. Ölesiye nefret ettim.
Steive’in kaldığı kampta ki oda arkadaşı ile aralarında olan her şey çok hoşuma gitti. Sürekli insanların neler yaşadıklarını anlatmaları beni mahvetti. Gerçek olmasa da dışarıda bu şekilde yaşayan çok insan var. Sanırım bir şekilde onların hikayelerini okumak, beni onlara daha fazla yaklaştırıyor. Stevie’in kamptaki terapist olan Anna ya da diğer adıyla Shrink –şimdi bir klişe geliyor- kamptaki en iyi terapist. Neden her seferinde en iyileri baş karakterlerimiz almak zorunda. Mesela oda arkadaşı daha iyi bir terapisti hak ediyordu. Ayrıca yazarın başında kitap “tüm Stevie’ler için ve her zaman onların yanında olan Shrink’ler için” diye bit not yazmış. Çok hoşuma gitti. İster istemez gözlerim doluyor.
Kitapta en sevdiğim şey geriye dönüşler oldu. Josh hakkında daha fazla okumak istedim. Eden hakkında daha fazla okumak istedim ama maalesef kısa bir kitaptı. Yine de sonunu çok beğendim. Stevie’in sonunda kendine ve erkek kardeşine içindekileri, yaşadıklarını ve pişmanlıklarını dökmesi çok güzeldi. Akıcı bir dili var. Henüz Türkçe baskısı yok ama İngilizcesinden rahatça okuyabilirsiniz
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.