Paperweight
Meg HastonYazar:
Meg Haston
Yorumlar ve İncelemeler
Yine bir karakterden nefret etme ve sevme ikilisi arasında sıkışıp kaldım. Sanırım bu tarz kitapları okumak hoşuma gidiyor. Çok yavaş ilerleyen bir kitap bence. Günler hızla geçiyor fakat anlatımdan dolayı sanırım bazı yerlerinde beni aşırı sıktı. Bir yere kadar sevdiğim tek şey kitabın kapağı idi. Başkarakter Stevie hakkında kendisine söylemek istediğim milyonlarca şey var ama derine inmeyeceğim yoksa spoiler olur. Başkarakter kızımızın ne olduğunu anlamadan birden bir kampa götürülüşünü okuyoruz. Kendi cümlelerinden de anlayacağımız üzere kendisi hasta. Ama bunun neden ve nasıl olduğunu bilmiyoruz. Kitap bitti hala anlayamadım. Kendisi ölmeyi istiyor hatta bir nevi bunu planlıyor. Steive yeme bozukluğu ile mücadele ederken bir yandan da içinde sakladığı sırları ve pişmanlıkları var. Bunları öğrenince kelimenin tam anlamıyla delirdim. Bir insan ancak bu kadar bencil olabilir. Kendisine GERÇEK anlamda yardım etmek isteyen birileri varken onları nasıl tek eliyle ittiğini okuyoruz. Parçalanmış bir aile içinde olsa da erkek kardeşi Josh (kendisi mükemmel bir karakter) her zaman yanında. Sürekli ona iltifat edip iyi hissetmesini sağlıyor. Gerçekte nasıl gördüğü hakkında tek kelime etmiyor. İnanılmaz bir karakterdi ya kendisi, kelimelere dökemem. (Sayfa 207’de inanılmaz ağladım.) Gelin görün ki Stevie’in bencilliği geri dönülemez bir hataya sebep oluyor. Bir de Eden var. Eden, Stevie’in tek arkadaşı ve kendisi sürekli eğlenmek isteyen tiplerden. O da Stevie gibi sürekli kendini düşünüyor. Hatta daha fazla. Ölesiye nefret ettim.
Steive’in kaldığı kampta ki oda arkadaşı ile aralarında olan her şey çok hoşuma gitti. Sürekli insanların neler yaşadıklarını anlatmaları beni mahvetti. Gerçek olmasa da dışarıda bu şekilde yaşayan çok insan var. Sanırım bir şekilde onların
Reklam
