Toplum bir apartman çatısı altında bir araya getirilmiş, her kademesi nerdeyse bir sınıfı temsil ediyor. Ve bu çatı altında kendini yalnız, çevresinden soyutlamış ve onlar tarafından anlaşılmadığını düşünen yalnız iki insan var.
Renée Michel, apartmanın kapıcısı ama genelin aksine farklı bir portre yaratıyor. Kendini olduğundan farklı gösterem, bilgisini ve donanımını sadece sınıf farkından dolayı saklayan, halbuki kendini kendi çabasıyla bir çok iyi eğitim almış insandan daha fazla geliştirmiş bir kadın.
Beşinci katta ailesiyle yaşayan Paloma 12 yaşında bir genç kız. Onu yaşıtkarından ayıran zekası ve derin düşünceleri. Yetişkinlerin dünyası onun için bir kabus ve hayal kırıklığı ve
kendini ileride o kısır döngünün içinde bulmamak için 13 yaşına girdiğinde intihar etmeyi tasarlar.
Günün birinde binaya emekli japon Kakuro Ozo taşınır. Onun bilgeliği ve insanların gerçek benliklerini sezme özelliği, umulmadık dostluklar geliştirir.
5/5
Kitap toplumu çok güzel hiciv ediyor, Renée ve Paloma insanların hatalarını yalın ama etkili bir gerçeklikle tarif edip bir nevi eleştiriyorlar.
Aynı zamanda eğitim ve kültür sadece belirli bir sınıfın tekelinde değil. Herkes statüsü ne olursa olsun, çabalayarak kendini geliştirip bilgi, kültür, sanat, edebiyat ve felsefe hakkında eğitebilir. Bu da elbette şu demek oluyor, bu veriler herkes tarafından ulaşılabilir de olmalı.
Bence en önemli husus insanların görüntülerine, mesleklerine yani dış etkenlerin tesirine aldırmadan iç yüzlerini benliklerini önemsemenin önemi vurgulanmış.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.