Adem’den Önce
Jack London’ın “bunu o çağda nasıl düşünmüş” dediğimiz bir romanıyla karşı karşıyayız. Kitabın temeli, insanın evrimsel gelişimi üzerine kurulu. Ama bunu anlatma şekli hayretler verici. Evrime inanırız ya da inanmayız ancak Jack London’ın kurgu dünyasındaki evrimi anlatma şeklinin akıcılığı ve kolay anlaşılabilirliğinin etkileyici olduğunu söylemek mümkündür.
Kitabımızın ana karakteri rüyalarında ikinci ilkel benliğinin yaşadıklarını gören bir çocuk. Ana karakterimiz olan bu çocuktan, 1000 yıl öncesi ilkel hayatı ve insanın hayatta kalma ve evrimleşme sürecini dinliyoruz. Kitap üç türün birbiriyle etkileşimini anlatıyor bizlere: Ağaç İnsanlar, Mağara Adamları ve Ateş Adamlar. Biz Mağara Adamları türünden Koca Diş’in (günümüzdeki çocuk) gözünden anlatılanlara vakıf oluyoruz. Ateş İnsanlar (Neandertaller) bu grubun en gelişmişidir, ok ve yay kullanarak avlanmaya başlamış aynı zamanda ateşi kullanmışlardır. Kitapta benim için can alıcı bir cümle yer almaktadır: “Bu anlamda aşırı ilkel eğilimlerine rağmen Kızıl Göz’ün insanlığın bir habercisi olduğu söylenebilir, çünkü eşlerini öldüren tek canlı türü insandır.” Buradan hareketle kitapta varolan canlıların insanlaştıkça kötüleştiğini de söylemeden geçmek istemiyorum.
Jack London bu kitabı yazarken, Stanley Waterloo’nun Ab’ın Hayatı romanından esinlenmiştir. Yani yazmak için esinlenmek ve taklit önemlidir. Bunu göz ardı
etmeyelim.
Bir de rüyalarımızda bir yerden düştüğümüzü ama hayatta kaldığımızı görenlerimiz oluyormuş (Çok ilginç ben sadece kaçtığımı görüyorum). London bu durumu da evrimle açıklamış ve ilkel ataviklerin atlarken başka bir dala tutunmasından kaynaklandığını savunmuştur.Farklı bir tarz ve değişik bir bakış açısı gözlemlemek isteyenler için bu kitabı tavsiye ederim. Herkese kitapların dünyasında, keyifli okumalar dilerim...
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.